గెలవడం అంటే ఎదుటివారిని ఓడిoచడం కాదు, మన ఎమోషన్స్ కి మనమే మాస్టర్ కావడం
మన అంతరంగం నుంచి రగులుకునే ఓ అగ్నిఖండం!
ఆ గెలుపు కిరీటం నీ తల మీద నిలవాలాలంటే... స్వామి వివేకానందుడు చెప్పిన ఆ మూడు ఆయుధాలు నీ అమ్ములపొదిలో ఉండాలి.
విశ్వాసం
మట్టిని చీల్చుకుని వస్తానన్న నమ్మకం విత్తనానికి ఉండాలి. చీకటిని చీల్చుకుంటూ వెళ్తానన్న ధైర్యం దీపానికి ఉండాలి. ముందు నిలబడింది పర్వతమైనా సరే, పిడికిలి బిగించి ఢీకొట్టగలననే 'విశ్వాసం' నీ గుండెల్లో ఉంటే... ఆ కొండ కూడా పిండి అయిపోయి నీకు దారిచ్చే తీరుతుంది! విశ్వాసం అంటే మన మీద మనకున్న పొగరు కాదు... అది మన పునాది!
*ఋజువర్తనం*
గెలవాలన్న కసి ఉంటే సరిపోదు, కల్మషం లేని నవ్వు, కపటం లేని నడక, మాట తప్పని నైజం... అదే *'ఋజువర్తనం'. ఎన్ని రాళ్లు ఎదురైనా, ఎన్ని మలుపులు తిరిగినా సముద్రాన్ని చేరే నదిలాగా, నీ ప్రయాణంలో నిజాయితీ ఉంటే... కాలం కూడా నీకు సలాం కొడుతుంది*. *అడ్డదారులు తొక్కినవాడు పది రోజులు పచ్చగా ఉంటాడేమో, కానీ నిజాయితీగా నడిచినవాడు చరిత్రలో నిలబడిపోతాడు.*
శ్రద్ధా భక్తులు.
గట్టిగా కొడితే రాయి పగిలిపోతుంది, శ్రద్ధగా చెక్కితే శిల్పం అవుతుంది. ఆ ఉలి దెబ్బలో ఉండేది 'శ్రద్ధ'... ఆ శిల్పం ముందు రెండు చేతులెత్తి మొక్కేలా చేసేది 'భక్తి'. నువ్వు చేసే పనినే దేవుడిగా భావించు.
*మొక్కుబడిగా కాదు, నీ రక్తం ధారపోసి చెయ్. పని పట్ల ఆ తపన ఉన్నవాడిని ఆపడం ఎవరి తరం కాదు*.
*నీ లోపలి నమ్మకం, నడిచే దారిలో నిజాయితీ, చేసే పని మీద ప్రాణం*
... ఈ మూడు కలగలిసిన నాడు, ఆకాశం పాతాళానికి దిగిరావాల్సిందే, ఆ విజయం నీ గుమ్మం ముందు వాలాల్సిందే!
అలాంటోడి కోసం గెలుపు వెతుక్కుంటూ రావడం కాదు... వాడి అడుగుల చప్పుడే గెలుపుకి చిరునామా అవుతుంది!
ఇది *వివేకానందుడి మాట... అక్షర సత్యాల మూట!*
No comments:
Post a Comment